چندروز پیش٬ بعد از بیست سال فرصتی پیش آمد تا برای یک دوست بسیار عزیز نامه ای بنویسم. دوستی که در طول این مدت هر از گاهی همدیگر را می دیدیم و یا از طریق امکانات الکترونیکی همچون تلفن و موبایل و... از هم خبر داشتیم.
راستش من فکر می کردم این ابزار جدید همان امتداد وسائل ارتباطی قدیمی و سنتیند و فقط در حذف ابعادی به نام زمان و مکان ما را یاری کرده اند و امکان ارتباط را برایمان به شکلی کامل فراهم کرده اند. اما به هنگام نوشتن نامه متوجه تفاوت هائی اساسی شدم. واقعا عجیب بود٬ پدیده های جدید علی رغم امکانات بسیاری که فراهم آورده اند از ما موجوداتی ذره ای و گمشده در قالبهائی یکسان پدید آورده اند. آیا تا به حال به این فکر کرده اید که کلمات و حتی جملات یکسان را هر کسی به شکلی می نویسد و یادتان هست که می شود شخصیت و احساسات افراد را از پس دست خط هایشان تشخیص داد؟ آیا به تفاوت نوشتن با خط نستعلیق شکسته و یا نستعلیغ معمولی فکر کرده اید؟ آیا به احساساتی که هرگز به کمک فونتهای یکسان و استاندارد موجود در برنامه های کامپیوتری قابل انتقال نیست و شما فرصت بروز آنها را در ایمیل ها و مسیج هاتون پیدا نمی کنید فکر کرده اید؟ آیا محدودیتی که بواسطه استفاده از گزینه های محدودی که صورتک های جهانی شده اینترنتی برایمان ایجاد کرده را لمس میکنید؟
گرچه به نظر میرسه که با روند جهانی شدن فرهنگ - که شاید استفاده از همین نمادهای جهانی شده اینترنتی از بهترین نمونه هاش باشه - فاصله انسانها از همدیگر را بتوان نادیده گرفت و مرزهای جغرافیائی معنای خود را از دست داده باشند و حتی انگشت حیرت به دهن گرفت که وای قدرت انسان در نماد سازی و فرا گیری این نمادها چه میکند! و ما شاهد انتقال آیکونیک احساسات و فرازبان ها باشیم٬ اما به نظرم در خیلی جاها شاهد از دست رفتن هویت شخصی خود و جایگزینی آن با یک هویت جهانی و قالب زده شده هستیم که کاملا مجازی ما را راضی نگه میدارد.
به هر حال هفته گذشته فرصت دوباره ای یافتم تا مثل گذشته ای نه چندان دور اما بسیار غریب به نامه نگاری برای دوست عزیزی بپردازم و گرچه انجامش با عادتهای امروزه سخت شده بود اما حس لطیفی در وجود خود احساس میکردم.
در این نمایشگاه آثار دانشجویان رشته روزنامه نگاری٬ در زمینه های مبانی (شامل تمرینهای مربوط به خط٬ نقطه٬ سطح٬ سایه روشن٬ رنگ)٬ طراحی لوگو٬ طراحی اوراق اداری (سربرگ٬ پاکت نامه٬ کارت ویزیت) و همینطور طراحی جلد مجله و صفحات داخلی آن٬ و پوستر به نمایش در آمد.
دکتر حسین هم با اشاره به این که به احتمال زیاد در پایان سال تحصیلی آینده اولین گروه ورودی این رشته فارغالتحصیل خواهند شد ابراز امیدواری کرد که در صورت طی مراحل قانونی مقطع کارشناسی ارشد رشته ارتباطات را نیز دائر نمایند.
٬ کتابهائی که در این چند روز خوندمو...) و از همه مهمتر اینکه اصلا دلم نمی خواد راجع بهشون صحبت کنم! اما به هر حال برای خالی نبودن عریضه توجه شما رو به دو پست مفید که مدتهاست بر روی صفحات وب و در مورد وبلاگ نویسی درج شده اند جلب میکنم .
